Pommelien Thijs laat in alles wat ze doet zien dat ze haar gevoel volgt. Dat zie je in haar muziek, in haar rollen op televisie en ook in de manier waarop ze praat over het leven. Wat veel mensen niet weten, is dat haar moeder een grote rol speelt in hoe ze in het leven staat. Niet op de voorgrond, maar wel als iemand die altijd dichtbij is gebleven. Als je kijkt naar waar Pommelien vandaan komt en hoe ze zich heeft ontwikkeld, dan is het duidelijk dat de band met haar moeder iets is dat haar diep raakt en haar telkens weer helpt om zichzelf terug te vinden.
De veilige plek die haar moeder haar gaf
Als je aan iemand vraagt waar je je het veiligst voelt, is de kans groot dat je denkt aan thuis, aan je kamer of aan iemand bij wie je echt jezelf kunt zijn. Voor Pommelien was dat haar moeder. Het was geen plek vol regels of hoge verwachtingen, maar eerder een plek waar ze mocht zoeken, proberen en leren. Haar moeder gaf haar het gevoel dat het oké was om niet alles meteen te weten. Dat heeft haar geholpen om met meer rust naar haar eigen dromen te kijken. In plaats van te haasten, leerde ze om stappen te zetten die echt bij haar passen. Die veiligheid was niet alleen in woorden, maar ook in hoe ze keek, hoe ze luisterde en hoe ze er gewoon altijd was.
Hoe haar moeder invloed had op haar creativiteit
Je leert als kind vaak door te kijken naar wat de mensen om je heen doen. Pommelien zag hoe haar moeder met aandacht naar dingen keek. Niet alleen naar kunst of muziek, maar ook naar kleine momenten in het dagelijks leven. Die blik heeft ze overgenomen. Als je haar nu een liedje hoort zingen of een personage ziet spelen, dan zit daar altijd iets van die gevoeligheid in. Het is niet groots of overdreven, het is echt. En dat komt voor een deel door de manier waarop haar moeder haar heeft laten zien dat er op elk moment iets bijzonders kan zitten. Dat je niet hoeft te schreeuwen om gehoord te worden. Dat je gewoon kunt zijn wie je bent.
De rol van steun op moeilijke momenten
Niemand heeft alleen maar mooie dagen. Ook Pommelien Thijs kreeg te maken met periodes van twijfel, verdriet of druk. Op die momenten was het vaak haar moeder bij wie ze terecht kon. Niet om een oplossing te vinden, maar om zich even te laten vallen. Gewoon zitten aan de keukentafel, praten of stil zijn. Die steun was niet altijd zichtbaar voor de buitenwereld, maar wel onmisbaar voor haar. Juist omdat haar moeder haar niet probeerde te redden of te veranderen, voelde Pommelien zich gehoord. Dat vertrouwen heeft haar sterker gemaakt. Het heeft haar geleerd dat kwetsbaarheid geen zwakte is, maar juist iets dat je mag laten zien.
Hoe hun band nog steeds groeit
Wat bijzonder is aan de relatie tussen Pommelien Thijs en haar moeder, is dat die niet stil is blijven staan. Ze is ouder geworden, zelfstandiger, bekender, maar de band is gebleven. En niet alleen gebleven, maar ook gegroeid.Ze gaan nu anders met elkaar om, wat meer als gelijken, maar met evenveel respect als vroeger. Pommelien deelt veel met haar moeder, ook over haar werk, haar twijfels en wat ze voelt bij bepaalde keuzes. Ze vraagt geen toestemming, maar wel een luisterend oor. En haar moeder blijft luisteren, met dezelfde rust als vroeger. Dat zorgt ervoor dat hun band niet uit het verleden komt, maar leeft in het nu.
Wat je kunt leren van deze moeder-dochterrelatie
Het is niet voor iedereen vanzelfsprekend om een goede band met je moeder te hebben. Maar als je erover nadenkt, dan herken je vast hoe belangrijk het is om iemand te hebben die je echt ziet. Voor Pommelien Thijs is haar moeder altijd die persoon geweest. Ze hoefde zich niet anders voor te doen, niet stoerder te zijn dan ze zich voelde. En misschien herken je dat ook in jouw eigen leven. Soms zijn het niet de grote gebaren die je verder brengen, maar de stille steun van iemand die je begrijpt. Die band kan je helpen om eerlijk te blijven, om niet mee te gaan in wat anderen van je verwachten, maar om te kiezen wat bij jou past. Dat heeft Pommelien geleerd van haar moeder, en dat voel je in alles wat ze doet.